[VD]My Gift (New Year Event)

posted on 23 Jan 2012 15:15 by thelordofdeath
 
 
 
 
 
 
-------------------------------------------------
 
 
    ชายหนุ่มตื่นขึ้นมา เปิดประตูออกมาตามปกติ แต่วันนี้กลับได้พบกับพัสดุชิ้นหนึ่งอยู่หน้าห้องที่เขาเช่า........
 
    ตั้งแต่คุณหมอโทนี่ออกไปจากคลีนิคนี้ ก็มีแต่เขากับผู้เช่าคนอื่นๆ เท่านั้นที่อาศัยอยู่ แล้วเจ้าของขวัญนี่มาจากไหนกัน? หรือมาจากห้องข้างๆ.....
 
   "From Gaspar....?"
 
   เขาจำได้ว่าห้องข้างๆ ไม่มีคนชื่อนี้นะ..ถึงมี เขาก็ไม่ได้สนใจอะไรมากหรอก...
 
    เขาจำไม่ได้ว่าตัวเองไปแลกของขวัญหรือไปร่วมกิจกรรมฉลองอะไรกับใครที่ไหน และเมื่อไหร่ แต่โฮคามิก็หยิบของขวัญเข้าห้องตัวเองไป
 
    ...................
   กล่องของขวัญอยู่บนโต๊ะทำงานของเขา..โต๊ะที่เต็มไปด้วยพู่กัน จานสีน้ำ และกระดาษกับดินสอมากมาย แสดงให้เห็นว่าเจ้าของนั้นไม่ได้จัดมานานมากแล้ว หรือถ้าพูดจริงๆ คือ ไม่คิดจะใส่ใจมันตั้งแต่ต้น..
 
   โฮคามิวางกล่องของขวัญนั่นลงบนโต๊ะอย่างไม่ใส่ใจอะไร ก่อนจะไปจัการทำธุระส่วนตัว เขาตั้งใจไว้ว่าเย็นๆ คงค่อยแกะกล่อง จะรีบไปทำไม ในเมื่อกล่ององขวัญมันไม่หนีไปไหนหรอก มันมีขาซะที่ไหนล่ะ ถ้ามีจริงๆ ป่านนี้มันคงหนีไปหาใครซักคนก่อนเขาจะเปิดประตูไปเจอแล้วกระมัง...
 
    ว่าแล้วเจ้าตัวก็จัดการถือผ้าขนหนูเข้าห้องน้ำไปทันที....
 
 
          ....................
 
    13:30 pm
 
 
      "พี่นี่นะ เอาอีกแล้ว โต๊ะไม่จัดอีกแล้ว!!"
 
         'เธอ'กล่าวอย่างหัวเสียน้อยๆ หลังจากออกมาจัดโต๊ะตอนที่พี่ชายได้หลับไป ก่อนจะเริ่มลงมือจัดข้าวของที่กระจัดกระจายไปตามโต๊ะของพี่ชายตัวเอง ดวงตาเรียวกลอกไปมา เอือมระอากับการกระทำของพี่ชายตัวเองที่นับวันจะยิ่งซกมกขึ้นทุกที
 
        พวกผู้ชายเป็นแบบนี้กันทุกคนรึเปล่านะ....
 
        พลันดวงตาก็สะดุดกับกล่องของขวัญที่ผู้เป็นพี่ได้เอาเข้ามาตั้งแต่ตอนเช้า  ไอเริ่มเอื้อมมือคว้ามันมาดูอย่างตื่นเต้น
 
      "ของขวัญมาแล้ว!!! ดีใจจริงๆ "ไออุทานกับตัวเองเบาๆ ด้วยความตื่นเต้น"แล้วก็โชคดีอีกอย่าง ที่พี่ไม่เอาไปทิ้งนึกว่าเป็นขยะ เมื่อปีที่แล้วพี่ดันเอาของขวัญของเพื่อนที่ส่งมาจากมหาลัยไปทิ้ง นึกว่าเป็นขยะ..."
 
      ดูเหมือนไอจะไม่สนใจกับโต๊ะที่ตอนนี้ยังจัดไม่เสร็จ เธอรีบคว้ากล่องของขวัญไปพร้อมกับตัวเธอ นั่งลงบนโซฟานุ่ม และเริ่มแกะมันอย่างบรรจง กลัวของขวัญจะบุบสลายหากเธอหนักมือเกินไป ดวงตาฉายแววประกายแห่งความสงสัย ว่าของข้างในนั้นจะเป็นอะไรกันนะ
 
      กระดาษห่อของขวัญได้ถูกแกะออก เผยให้เห็นของของในที่ทำให้เธออุทานด้วยความดีใจ
 
   "กล่องใส่ของ!! น่ารักจัง"ไอยิ้มแก้มปริ"สีชมพูตัดกับดำนี่เข้ากันดีจัง แถมดีไซน์ก็โอเคด้วย เอ แล้วอีกอันนี่อะไรกันนะ...?"ดวงตาจับจ้องไปที่ของอีกอย่างที่อยู่ในกล่องด้วย มันเป็นกล่องสีออกครีมๆ ที่ดูเหมือนจะบรรจุอะไรไว้ข้างในด้วยมือไอลองเขย่าๆ ดู
 
   เธอเปิดดูด้วยความตื้นเต้น...มันจะเป็นอะไรกันนะ...
 
  "เห...พลาสเตอร์ยา เครื่องรางรูปตับ แล้วก็ เอ่อ...เครื่องดื่มแก้เมากับหนังสือเล่มเล็กๆ..อืม"เธอพึมพำ"อันนี้น่าจะเก็บไว้ให้พี่แฮะ แต่เดี๋ยวสิ พี่ไม่ค่อยได้กินเหล้ากินอะไรนี่นา แต่พลาสเตอร์ก็คงใช้ได้ดี"
 
    เธอหัวเราะคิกคักอย่างมีความสุข...
 
   แต่ดูเหมือนวันนี้เธอจะทำมื้อเที่ยงสายไปนะเนี่ย เอาแต่มีความสุขกับของขวัญจนลืมเรื่องปากท้องของเธอและพี่ชายไปเลย...
 
     หรือเธอจะไม่ทำดี...สั่งสอนพี่ชายให้เข็ดเรื่องทำความสะอาดซะบ้าง ให้ลองทำกับข้าวเองซะบ้างก็ดีเหมือนกันแฮะ...
 
      แต่ไม่ดีกว่าแฮะ....เมื่อนึกสภาพพี่ชายตัวเองนอนแผ่อยู่บนโซฟาแล้วทำหน้าหิวโซมันน่าสงสารแย่..
 
     ไอเดินไปที่โต๊ะอีกโต๊ะหนึ่ง โต๊ะนั้นเป็นโต๊ะที่สะอาดสะอ้าน  ข้างๆ มีสมุดไดอารี่เล่มเล็กๆ ห่อด้วยปกหนังเทียมสีน้ำตาลแดง มีขอบสีทองตัดกับสีปกดูแล้วเด่นสะดุดตา เธอนั่งลง หยิบปากกาจากแก้วเล็กๆ ที่ไว้สำหรับใส่พวกดินสอและปากกา เปิดไฟที่หัวโต๊ะ และเริ่มเขียน
 
 
     วันที่ xx เดือนมกราคม ค.ศ.2012
 
 
 
 
          วันนี้ชั้นได้ของขวัญด้วยล่ะไดอารี่ มันเป็นกล่องใส่ของน่ารักมากๆ สีชมพูดำ และกล่องใส่พวกพลาสเตอร์ยาและอย่างอื่น ชั้นล่ะอยากให้พี่ชายเห็นจัง
 
         และวันนี้พี่ก็ซกมกเหมือนเดิม ไม่จัดโต๊ะทำงานของตัวเอง ปล่อยให้รกตลอด คอยดูเถอะพี่ ชั้นจะสั่งสอนพี่เรื่องความสะอาดซะบ้าง ฮึ่ม!!! อดข้าวดีไหม? หรืออะไรดี? ฮิๆ
 
       แต่เอาเข้าจริงๆ ชั้นก็ทำไม่ลงหรอก ไม่อยากคิดเลยว่า ถ้าพี่นอนแผ่หราในสภาพหิวโซคงน่าสงสารแค่ไหน
 
       เอาล่ะไดอารี่ ขอตัวก่อนนะ ไว้จะมาหาเธอใหม่ ขอไปทำกับข้าวให้นายซกมกก่อนล่ะ
 
 
         ปล.ชั้นรู้นะว่าพี่แอบอ่านไดอารี่ชั้นเสมอนะ งั้นถ้าอ่านถึงตรงนี้ก็จำไว้ด้วยล่ะว่า ทำความสะอาดซะบ้างล่ะ!!!
 
                                                                                                                  รักพี่เสมอ
 
                                                                                                                               AI
 
 
 ............................
 
             ชายหนุ่มตื่นขึ้นมาจากโซฟา เมื่อได้กลิ่นอะไรหอมๆ แตะจมูก
 
               ข้าวผัดตรงหน้าส่งกลิ่มหอมไปทั่วห้อง โฮคามิบิดขี้เกียจซักสองสามที ก่อนจะเริ่มลงมือกินข้าว แต่ดวงตาก็ไปสะดุดกับกระดาษเล็กๆ ที่ถูกจานข้าวทับไว้ เขาหยิบมันขึ้นมาอ่าน
 
                      'กินแล้วอย่าลืมล้างด้วยนะคะพี่! '
 
 
               ฮึ...ยัยบ้าเอ้ย รู้แล้วล่ะน่า...
 
 
             เหมือนนึกขึ้นได้ โฮคามิผละจากจานข้าว เดินไปที่โต๊ะทำงานของเขาที่วางกล่องของขวัญไว้ ดูเหมือนน้องสาวของเขาคงจะแกะไปแล้วล่ะมั้ง..เมื่อเห็นสภาพของโต๊ะที่ไร้กล่องของขวัญสองกล่อง และโต๊ะทำงานที่ดูสะอาดขึ้นผิดหูผิดตา
 
              แล้วตกลงของขวัญนั่นคืออะไรกันล่ะ? เขายังไม่เห็นเลยนะ ยัยนั่นเอาไปไว้ไหนกันล่ะเนี่ย??
 
 
.......................................
 
 
ขอบคุณสำหรับของขวัญมากนะคะ น่ารักมากเลย ชอบ แอร๊ยยยย,,- -,,
 
ถูกใจกล่องใส่ของเป็นพิเศษค่ะ น่ารักมาก ฮาาา
 
 
EDIT